நாகூர் தர்கா

நாகூர் ஞானி

காதிரி சூஃபி நெறியைச் சேர்ந்த செய்யது ஷாகுல் ஹமீது, வட இந்தியாவிலிருந்து மாலத்தீவு, இலங்கை வழியாகப் பயணித்து, 16ஆம் நூற்றாண்டில் கடலோர ஊரான நாகூரில் தங்கினார். அடியார்கள் அவரை நாகூர் ஆண்டவர் என்று அழைத்தனர். தஞ்சாவூர் நாயக்க மன்னர் ஒருவரின் விளங்காத நோயை, அரண்மனையில் ஊசிகள் குத்தப்பட்டிருந்த ஒரு புறாவைக் கண்டுபிடித்து விடுவித்ததன் மூலம் அவர் குணப்படுத்தினார் என்பது மிகவும் அறியப்பட்ட கதை; இன்றும் அடியார்கள் தர்காவில் புறாக்களைப் பறக்கவிடுகின்றனர். நன்றியுள்ள மன்னர் நிலம் வழங்கியதாகவும், அந்நிலத்தில் பின்னர் ஞானியின் கல்லறை மீது இத்தலம் கட்டப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

ஐந்து மினாராக்கள்

பல சமயத்தவரின் கொடைகளோடு தர்கா வளர்ந்தது. கல்லறை அறையின் மேல் உள்ள பொன்வேய்ந்த குவிமாடத்தைச் சுற்றி ஐந்து மினாராக்கள் உள்ளன; அவற்றுள் மிக உயரமானதைத் தஞ்சாவூர் மராட்டிய மன்னர் பிரதாப் சிங் (1739-1763) கட்டினார். முற்றத்தில் உள்ள குளம் உடல் தூய்மைக்குப் பயன்படுகிறது; தலத்தின் சுவர்களில் வெள்ளி, பித்தளை நேர்ச்சைப் பொருட்கள் தொங்குகின்றன.

கந்தூரி விழா

ஞானியின் நினைவு நாளான (உருஸ்) கந்தூரி விழாவே மிகப் பெரிய நிகழ்வு; ஏறத்தாழ இரண்டு வாரங்கள் நடைபெறும். இரவில் சந்தனக் கலவை கல்லறைக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் சந்தனக்கூடு ஊர்வலமே அதன் உச்சம். நாகூர், நாகப்பட்டினத்துக்குச் சற்று வடக்கே, வேளாங்கண்ணியிலிருந்து குறுகிய பயணத் தொலைவில் உள்ளது; பக்தர்கள் பெரும்பாலும் ஒரே நாளில் இரண்டையும் தரிசிக்கின்றனர்.