Chettinad Mansions, Kanadukathan

Welcome, and come with me into the heart of Chettinad. We are standing in Kanadukathan, a quiet village in Tamil Nadu where the Nattukottai Chettiar merchant bankers built some of the most extraordinary homes in all of India. Between 1850 and 1930, this community raised grand mansions using teak from Burma, marble from Italy, and chandeliers from Belgium, yet every one of them feels rooted in Tamil soil. Over the next few minutes, I will walk you through the history of these merchant princes, the architecture that makes them famous, the handmade Athangudi tiles under your feet, and a few thoughts on how to visit with respect. Let us begin.

Credits: Payanam audio guide team

The Nattukottai Chettiars were Tamil Nadu's premier merchant-banking community, and their story is written in stone and teak across this region. The first grand mansions rose in 1850. By the 1920s, mansion building had reached its peak, fuelled by wealth from trading networks that stretched across Southeast Asia, Sri Lanka, and Europe. Joint families of 40 to 50 members needed palatial homes, and so the Chettiars built them. The turning point came in 1942, when the Japanese invasion of Burma disrupted their businesses. Then, in 1962, Indian Chettiars were expelled from Burma, their overseas assets nationalised, and fortunes declined dramatically. Families dispersed to Chennai, Singapore, and elsewhere. Many mansions were abandoned, some dismantled for their teak and tiles. By the 2000s, a heritage revival began.

Credits: Payanam audio guide team

Look closely at the mansion in front of you. The plan is long and narrow, a grand entrance opening into a succession of courtyards, each one flanked by rooms. The largest mansions hold over 100 rooms. The scale alone is astonishing. The materials, though, tell the story of a far-flung trading empire. See those dark pillars? Burma teak. The cool floors you stand on, perhaps Italian marble. Above you, Belgian chandeliers. The hardware came from Manchester. The decorative language, however, is distinctly Tamil, with proportions and motifs rooted in the Chettinad region itself. One feature you must not miss is the flooring. These are Athangudi tiles, handmade cement tiles with geometric and floral patterns in vivid colours, unique to this part of Tamil Nadu.

Credits: Payanam audio guide team

The legend of Chettinad, in a way, is the legend of its tiles. The Athangudi tile is the icon of these mansions, and it carries a craft tradition of about 150 years. The technique is beautifully simple. Local artisans hand-pour coloured cement into glass plates used as moulds, using mineral pigments for the patterns. No kiln is needed, because the cement sets naturally. The village of Athangudi still produces them this way. Walk into a courtyard and you will see geometric and floral designs underfoot, each one a small artwork. There is also a living culture around these homes. Buying Athangudi tiles, Kandangi saris, or local crafts directly from the makers is a wonderful way to support the community that keeps this heritage alive.

Credits: Payanam audio guide team

A few simple courtesies will help you enjoy Kanadukathan fully. Modest clothing is appreciated, as these are family homes in a traditional community. Expect to remove your footwear before entering the inner halls, and simply follow the caretaker's lead. Photographing the facades from the street is fine. Inside, please ask first, because some houses charge for cameras or do not allow professional equipment, and never photograph residents or family functions without consent. Most mansions are private, so enter only where a caretaker invites you, or where a heritage house is open, often for a fee of 100 rupees. Speak softly, do not touch the antiques, and respect any no entry signs. Buying local crafts is a lovely way to give back.

Credits: Payanam audio guide team

வணக்கம், என்னோடு வாருங்கள், செட்டிநாட்டின் இதயப் பகுதிக்குள் நுழைவோம். நாம் இப்போது தமிழ்நாட்டின் அமைதியான கானாடுகாத்தான் கிராமத்தில் நிற்கிறோம். இங்குதான் நட்டுக்கோட்டை செட்டியார் வணிக-வங்கியாளர்கள் இந்தியாவிலேயே மிகவும் அதிசயமான வீடுகளில் சிலவற்றைக் கட்டினார்கள். 1850 முதல் 1930 வரை, இந்தச் சமூகம் பர்மா தேக்கு, இத்தாலியப் பளிங்கு, பெல்ஜியக் கண்ணாடி ஆகியவற்றைக் கொண்டு பிரமாண்டமான மாளிகைகளை எழுப்பியது. ஆனால் ஒவ்வொரு வீடும் தமிழ் மண்ணில் வேரூன்றிய உணர்வைத் தருகிறது. அடுத்த சில நிமிடங்களில், இந்த வணிக இளவரசர்களின் வரலாற்றையும், புகழ் பெற்ற கட்டடக்கலையையும், உங்கள் காலடியில் உள்ள கையால் செய்யப்பட்ட அத்தங்குடி ஓடுகளையும் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்லப் போகிறேன். அதோடு, இந்தக் குடும்ப வீடுகளை மரியாதையுடன் எப்படிப் பார்வையிடுவது என்பதையும் சேர்த்து விளக்குவேன். மாளிகைகளுக்கு அருகில் நடக்கும்போதே ஒரு அழகான கதை காத்திருக்கிறது, தொடங்குவோம், பயணம் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.

Credits: Payanam audio guide team

நட்டுக்கோட்டை செட்டியார்கள் தமிழ்நாட்டின் முன்னணி வணிக-வங்கிச் சமூகம் ஆவர். அவர்களின் கதை இந்தப் பகுதி முழுவதும் கல்லிலும் தேக்கிலும் எழுதப்பட்டுள்ளது. முதல் பிரமாண்டமான மாளிகைகள் 1850-ல் எழுப்பப்பட்டன. 1920-களில், தென்கிழக்கு ஆசியா, இலங்கை, ஐரோப்பா எங்கும் பரந்த வணிக வலையமைப்புகளின் செல்வத்தால் மாளிகைக் கட்டுமானம் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியது. 40 முதல் 50 உறுப்பினர்கள் கொண்ட கூட்டுக் குடும்பங்களுக்கு அரண்மனை போன்ற வீடுகள் தேவைப்பட்டன, செட்டியார்களும் அவற்றை அன்புடன் கட்டினார்கள். திருப்புமுனை 1942-ல் வந்தது, பர்மா மீதான ஜப்பானிய படையெடுப்பு அவர்களின் வணிகங்களைக் கடுமையாகக் குலைத்தது. பிறகு 1962-ல் இந்தியச் செட்டியார்கள் பர்மாவிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர், அவர்களின் கடல் கடந்த சொத்துகள் அரசுடைமையாக்கப்பட்டன. குடும்பங்கள் சென்னை, சிங்கப்பூர் ஆகிய இடங்களுக்குப் பரவின. பல மாளிகைகள் கைவிடப்பட்டன, சிலவற்றின் தேக்கும் ஓடுகளும் பிரித்தெடுக்கப்பட்டன. 2000-களில் பாரம்பரிய ஹோட்டல் மறுசீரமைப்பு இயக்கம் தொடங்கியது.

Credits: Payanam audio guide team

உங்கள் முன் உள்ள மாளிகையை நன்றாகப் பாருங்கள். திட்டம் நீண்ட, குறுகியது. ஒரு பிரமாண்டமான நுழைவாயில், அறைகளால் சூழப்பட்ட முற்றங்களின் தொடர்வரிசைக்கு வழி வகுக்கிறது. மிகப் பெரிய மாளிகைகளில் 100-க்கும் மேற்பட்ட அறைகள் உள்ளன. அளவே ஆச்சரியமளிக்கக் கூடியது. பொருட்கள் என்றால், அவை வெகு தூரம் பரந்த வணிகப் பேரரசின் கதையைச் சொல்கின்றன. அந்தக் கருமையான தூண்களைப் பாருங்கள், அவை பர்மா தேக்கு. நீங்கள் நிற்கும் குளிர்ந்த தரைகள் இத்தாலியப் பளிங்கு ஆக இருக்கலாம். மேலே பெல்ஜியக் கண்ணாடி விளக்குகள் தொங்குகின்றன. இரும்புப் பொருத்துகள் மான்செஸ்டரிலிருந்து வந்தன. ஆனால் அலங்கார மொழி தனித்துவமான தமிழ் உணர்வு கொண்டது. ஒரு அம்சத்தை நீங்கள் தவறவிடக் கூடாது, அது தரை ஓடுகள். இவை அத்தங்குடி ஓடுகள், துடிப்பான நிறங்களில் வடிவியல் மற்றும் மலர் வடிவங்களுடன் கூடிய கையால் செய்யப்பட்ட சிமெண்ட் ஓடுகள்.

Credits: Payanam audio guide team

செட்டிநாட்டின் புராணக் கதை, ஒருவகையில், அதன் ஓடுகளின் கதைதான். அத்தங்குடி ஓடு இந்த மாளிகைகளின் சின்னமாகும், சுமார் 150 ஆண்டுகால கைவினை மரபைத் தன்னகத்தே தாங்குகிறது. நுட்பம் அழகாக எளிமையானது. உள்ளூர் கைவினைஞர்கள் அச்சுகளாகக் கண்ணாடித் தகடுகளைப் பயன்படுத்தி, வடிவங்களுக்குக் கனிம நிறமிகளைக் கொண்டு, வண்ண சிமெண்ட்டைக் கையால் ஊற்றுகின்றனர். சூளை தேவையில்லை, சிமெண்ட் இயல்பாகக் கடினமாகிவிடும். அத்தங்குடி கிராமம் இன்னும் அசல் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தியே அவற்றை உற்பத்தி செய்கிறது. ஒரு முற்றத்திற்குள் நுழையுங்கள், உங்கள் காலடியில் துடிப்பான நிறங்களில் வடிவியல் மற்றும் மலர் வடிவங்கள் காணப்படும், ஒவ்வொரு ஓடும் ஒரு சிறு கலைப்படைப்பு. இந்த வீடுகளைச் சுற்றி ஒரு வாழும் பண்பாடும் உள்ளது. அத்தங்குடி ஓடுகள், கண்டாங்கிச் சேலைகள், உள்ளூர்க் கைவினைப் பொருட்களை உற்பத்தியாளர்களிடமே நேரடியாக வாங்குவது இந்த மரபைக் காப்பாற்றும் சமூகத்துக்கு ஒரு சிறந்த ஆதரவாக அமையும்.

Credits: Payanam audio guide team

எளிய நெறிமுறைகள் சில, கானாடுகாத்தானை முழுமையாக அனுபவிக்க உதவும். இவை ஒரு மரபு பேணும் சமூகத்தின் குடும்ப வீடுகள் என்பதால், கண்ணியமான உடை வரவேற்கத்தக்கது, ஆனால் கடும் கட்டுப்பாடு ஏதும் இல்லை. மாளிகையின் உள் கூடங்களுக்குள் நுழையும் முன் காலணிகளைக் கழற்றுவது வழக்கம், பராமரிப்பாளர் சொல்வதைப் பின்பற்றுங்கள். வீதியிலிருந்து முகப்புகளைப் படம் எடுக்கலாம். உள்ளே படம் எடுக்கும் முன் அனுமதி கேளுங்கள், சில வீடுகளில் கேமராவுக்குக் கட்டணம் உண்டு, தொழில்முறைப் படப்பிடிப்புக்கு அனுமதி இல்லை. குடியிருப்போரையோ குடும்ப நிகழ்வுகளையோ சம்மதமின்றிப் படம் எடுக்க வேண்டாம். பெரும்பாலான மாளிகைகள் தனியார் வீடுகள், பராமரிப்பாளர் அழைக்கும் இடங்களுக்கோ, பொதுவாக ₹50–100 கட்டணத்துடன் திறந்திருக்கும் மரபு வீடுகளுக்கோ மட்டும் செல்லுங்கள். பாரம்பரிய ஹோட்டல்கள் 24 மணி நேரமும் திறந்திருக்கும். அக்டோபர் முதல் மார்ச் வரை வருகை செய்வது சிறந்த காலமாகும். மெதுவாகப் பேசுங்கள், பழம்பொருட்களைத் தொடாதீர்கள்.

Credits: Payanam audio guide team