ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் கோயில்

இறைவனின் மாலையைச் சூடிய பெண்

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் கோயிலின் நந்தவனத்தில் தொண்டு செய்த வைணவக் கவிஞர் பெரியாழ்வார், துளசிச் செடியின் அடியில் ஒரு பெண் குழந்தையைக் கண்டெடுத்துத் தம் மகளாக வளர்த்தார் என்பது மரபு. வளர்ந்த கோதை, இறைவனுக்குரிய மாலைகளைத் தானே ரகசியமாகச் சூடிப் பார்த்து, அவனுக்கு ஏற்ற அழகு தனக்கு உண்டா என்று கண்டாள். இதை அறிந்த தந்தை புதிய மாலை கட்டியபோது, அவள் சூடிய மாலையையே தான் விரும்புவதாக இறைவன் உணர்த்தினான்; அன்றுமுதல் அவள் 'சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி' ஆண்டாள் ஆனாள். அவளது முப்பது பாசுரங்களான திருப்பாவை, மார்கழி மாதம் முழுவதும் வைகறையில் வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் ஓதப்படுகிறது.

ஒன்றில் இரண்டு கோயில்கள்

இவ்வளாகம் இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டது: ஆலிலையில் பள்ளிகொண்ட விஷ்ணுவான வடபத்ரசாயியின் சன்னதியும், அவளை மணந்ததாகக் கூறப்படும் அரங்கநாதரின் வடிவமான ரங்கமன்னாருடன் ஆண்டாள் அருளும் சன்னதியும். சோழர், பாண்டியர், விஜயநகர மன்னர்களின் கல்வெட்டுகள் பல நூற்றாண்டுக் கொடைகளைப் பதிவு செய்கின்றன; 17ஆம் நூற்றாண்டில் நாயக்க மன்னர் திருமலை நாயக்கர் கோயிலைப் புதுப்பித்தார். ஏறத்தாழ 59 மீட்டர் உயரமுள்ள இராஜகோபுரம் தமிழ்நாட்டின் மிக உயரமான கோபுரங்களுள் ஒன்று. ஆண்டாள் திருவுருவம் சூடிய மாலை, விழா நாட்களில் இன்றும் பிற பெருங்கோயில்களுக்கு அனுப்பப்படுகிறது.

விழாக்களும் பால்கோவாவும்

ஆண்டாள் அவதரித்த நாளான ஆடிப்பூரத்தன்று (ஜூலை-ஆகஸ்ட்) பெரிய தேர் வீதியுலா வருகிறது. புவிசார் குறியீடு பெற்ற, பாலை நீண்ட நேரம் காய்ச்சிச் செய்யும் இனிப்பான ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பால்கோவாவுக்கும் இவ்வூர் பெயர் பெற்றது; கோயில் வீதிகளைச் சுற்றியுள்ள கடைகளில் கிடைக்கும். இக்கோயில் அறநிலையத் துறையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.