பழனி முருகன் கோயில் (தண்டாயுதபாணி சுவாமி)

மலைமேல் துறவி

மூன்றாம் படைவீடான பழனி, ஒவ்வொரு தமிழ்க் குழந்தைக்கும் தெரிந்த கதையோடு நெருக்கமாகப் பிணைந்தது. நாரத முனிவர் சிவனிடம் ஒரு ஞானப்பழத்தைக் கொண்டுவந்து, உலகை முதலில் சுற்றி வரும் மகனுக்கே அது என்றார். முருகன் மயில் மீதேறிப் புறப்பட்டார்; விநாயகரோ பெற்றோரைச் சுற்றி வந்து பழத்தைப் பெற்றார். மனம் நொந்த முருகன் அனைத்தையும் துறந்து, தண்டம் மட்டும் ஏந்திய இளந்துறவியாக — தண்டாயுதபாணியாக — இம்மலைக்கு வந்தார். சங்க இலக்கியம் இவ்விடத்தைத் திருவாவினன்குடி என்று அழைக்கிறது.

போகரின் திருவுருவம்

கருவறையில் உள்ள திருவுருவத்தைச் சித்தர் போகர் நவபாஷாணம் — ஒன்பது மூலிகை, கனிமப் பொருட்களின் கலவை — கொண்டு உருவாக்கினார் என்பது கோயில் மரபு; அதன்மேல் செய்யப்படும் அபிஷேகப் பொருட்கள் பிரசாதமாகப் போற்றப்படுகின்றன. முதல் சன்னதியை ஆரம்பகாலச் சேர மன்னர்கள் அமைத்ததாக மரபு கூறுகிறது; பின்னர் பாண்டியர், நாயக்கர்களும் பல அடியார்களும் நூற்றாண்டுகளாக அதை விரிவாக்கினர். இக்கோயில் அறநிலையத் துறையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

மலையேறும் வழி

பக்தர்கள் 693 படிகளில் ஏறுகின்றனர், அல்லது சரிவு குறைந்த யானைப் பாதையில் நடக்கின்றனர்; பலர் நேர்த்திக்கடனாகக் காவடி சுமக்கின்றனர் அல்லது முடி காணிக்கை செலுத்துகின்றனர். ஏற இயலாதோருக்காக மின் இழுவை ரயிலும் ரோப் காரும் உச்சிக்குச் செல்கின்றன. வாழைப்பழம், வெல்லம், நெய், தேன், ஏலக்காய் கலந்த அடர்த்தியான இனிப்பான பழனி பஞ்சாமிர்தம் புவிசார் குறியீடு பெற்றது. தமிழ்நாடெங்கிலுமிருந்து பக்தர்கள் பாதயாத்திரையாக வரும் தைப்பூசத்தின்போது மிகப் பெரிய கூட்டம் இருக்கும்.