செட்டிநாட்டுக் கைத்தறியில் கண்டாங்கிப் பருத்தி நெசவு

செட்டிநாட்டின் சேலை

கண்டாங்கி செட்டிநாட்டின் அன்றாடப் பருத்திச் சேலை — கனமானது, நீடித்து உழைப்பது; தடித்த கட்டங்களாலும் கோடுகளாலும், மரபுச் சேலைகளில் பெரும் பகுதியை நிறைக்கும் மாறுபட்ட நிற அகலக் கரைகளாலும் ஒரே பார்வையில் அடையாளம் காணக்கூடியது. நகரத்தார் பெண்கள் தலைமுறைகளாக இதை உடுத்தினர்; காரைக்குடியைச் சுற்றியுள்ள நெசவுப் பகுதிகள் இன்றும் கைத்தறியில் இதை நெய்கின்றன. காரைக்குடிக்குச் சற்று வடக்கே உள்ள கோட்டையூரில், தறி முன்னறையின் பெரும்பகுதியை நிறைத்திருக்கும் வீட்டில் தங்கராஜ் வேலுசாமி நெய்கிறார்.

நூல், நிறம், பாவு

தயாரிப்பு முறைகளைத் தங்கராஜ் விளக்குகிறார்: செங்கல் சிவப்பு, கடுகு மஞ்சள், அரக்கு, கருப்பு, அடர் பச்சை என்ற மண்வாசனை மிக்க கண்டாங்கி நிறங்களில் சாயமேற்றப்பட்ட பருத்தி நூல், உறுதிக்காக அரிசிக் கஞ்சி போடப்பட்டு, பாவு உருளையில் சுற்றப்படுகிறது. ஒரு வரிசை கூட நெய்யப்படுவதற்கு முன்பே, கோடுகளும் கரைகளும் உருவாகும்படி வண்ணப் பாவு நூல்கள் எப்படி வரிசைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைக் காண்பீர்கள்.

தறியில்

மிதிகளில் கால் வைத்துக் குழித்தறியில் அமர்ந்து, நெசவின் தாளத்தைக் கற்பீர்கள்: பாவைப் பிரித்து, நாடாவை எறிந்து, ஊடையை அடித்து, மிதியை மாற்றுதல். ஊடையின் நிறத்தை மாற்றுவதால் கட்டங்கள் எப்படி உருவாகின்றன, ஆறு கெஜம் முழுவதும் கரையை நேராக வைத்திருப்பதே ஒரு நெசவாளருக்கு உண்மையான சோதனை ஏன் என்பதைத் தங்கராஜ் காட்டுவார். குழித்தறி சிரமமாக இருந்தால், நாற்காலி உயரச் சட்டத்தறியும் உண்டு.

நன்றாக வாங்குவது எப்படி

முன்னறைக்குத் திரும்பி, கைத்தறிக் கண்டாங்கியை விசைத்தறி நகலிலிருந்து பிரித்தறியக் கற்பீர்கள் — நெசவில் உள்ள சிறு ஒழுங்கின்மைகள், ஓரக்கரை, துணியின் கனம். 'கண்டாங்கி சேலை' புவிசார் குறியீடு பெற்றது; குடும்பம் நெய்த சேலைகள் நெசவாளர் விலையில் கிடைக்கும்.